Czasem bywają takie momenty, kiedy otwieram pustą stronę i po prostu nie wiem, co napisać. Ten i poprzedni tydzień przyniósł całe mnóstwo natłoku – przejście z letniego, wakacyjnego trybu na powrót do szkolnej codzienności, mnóstwo spraw na raz. W tym wszystkim gdzieś po drodze całkowicie straciłam wenę. Zapytałam Was nawet na Instagramie, o czym mogłabym napisać, co chcielibyście przeczytać. Jedna z Was podsunęła myśli: „Napisz o tym chaosie”. I pomyślałam, że to w sumie ide

Mrugnęłam i już go nie było. Znasz to uczucie? Na początku wakacji myślałam, że te miesiące będą się dłużyć — w końcu mały Leon jest z nami, a nasze dni wyglądają dość podobnie. A jednak! Wyjazdy, czas w domu, mnóstwo drobnych wydarzeń… i zanim się obejrzałam, miałam wrażenie, że to lato trochę przemknęło mi między palcami. Rok temu było inaczej. Byłam wtedy w ciąży i pamiętam te długie, leniwe chwile na tarasie. Siedziałam, patrzyłam na przyrodę, czytałam książkę i po prostu

Gdyby ktoś jeszcze kilka lat temu powiedział mi, jak będą wyglądać moje dni, pewnie uznałabym to za szaleństwo. Byłam przekonana, że odpoczynek musi być wielki, wyjazd idealnie zaplanowany od A do Z, a pasje wymagają nieprzerwanych godzin skupienia. Dzisiaj stoję w środku zielonej Irlandii, na urokliwej farmie. Mąż zabrał naszą starszą córkę na surfing – złapali swój własny rytm i falę. Ja w tym czasie spaceruję powoli z Leonem, który właśnie skończył 8 miesięcy. Oglądamy mał

99% Codzienności — O powrotach, tożsamości i szukaniu własnego miejsca